وقتی پای ورزش به میان میآید، نخستین بحث، سلامت است؛ سلامتی که هم جسم را در برمیگیرد و هم بر روح و روان افراد تأثیر دارد، به ویژه در این زندگیهای امروزی که به هزار و یک دلیل، بیماریها رو به افزایش است، چه بسا که ورزش حکم پسانداز را هم داشته باشد؛ پساندازی جسمانی که از هزینههای درمانی در سالهای میانسالی و پیری کم خواهد کرد!

به گزارش «سه نسل» به نقل از تابناک، شاید با دیدن صدها زنی که در حال انجام حرکات سخت و خطرناک رزمی هستند، پشت صحنههای یک فیلم آسیای شرقی به ذهنمان برسد؛ حتی ممکن است، حال و هوای یکی از فیلمهای کوئینتین تارانتینوی آمریکایی برایمان تداعی شود، ولی واقعیت این است که اینها، بانوان هنرجویی هستند که در باشگاهی در ایران تمرین میکنند!
این در حالی است که ورزشهای رزمی، روز به روز محبوبتر میشود و زنان بسیاری نیز به آموزش این فنون گرایش پیدا کردهاند و در این میان، هستند کسانی که ترجیح دادهاند هنرجوی یکی از سختترین هنرهای رزمی باشند؛ بانوانی که میخواهند کونوایچی شوند و اکنون هنرجوی نخستین مدرسه نینجوتسو در کشور به شمار میروند. مدرسهای که در سال ۱۳۶۹ در شهر کرج افتتاح شد و سنگ بنای هنری رزمی شد که حالا بیش از سه هزار نفر در آن مشغول آموزش و تجربهاندوزی هستند.
فاطمه مئمر، مربی نینجوتسو به شبکه «پرس.تی.وی» میگوید: این ورزش روز به روز در میان خانمها محبوبتر میشود، زیرا به تعادل جسم و ذهن کمک میکند. در نینجوتسو، احترام و فروتنی مهمترین درسها هستند. هنرجویان یاد میگیرند که نخست به وجود خود و سپس به هنری که در حال آموختن هستند، احترام بگذارند.
وی میافزاید: هنرجویان ما یاد میگیرند که از سلاحهای خطرناکی چون کمان، شمشیر، نانچوکو و شوریکن استفاده کنند؛ اما درس مهمی که میآموزند، «آرامش» است.

کانچو اکبر فرجی، نخستین کسی بود که نینجوتسو را به ایرانیان معرفی کرد. وی نزدیک ۲۲ سال پیش باشگاهی را بنا نهاد که اکنون ۲۴هزار عضو دارد.
او میگوید: در نینجوتسو ما به مردها، نینجا و به زنها کونوایچی میگوییم. نینجا بودن به معنای صبر، تحمل و بردباری است و در لغت به معنای نامرئی بودن است. نینجوتسو و به طور کلیتر، هنرهای رزمی را میتوان به صورت یک دارو در نظر گرفت؛ مثل سم مار که به رغم اینکه میتواند بسیار خطرناک باشد، یک داروی خوب هم هست.

توسعه اینترنت شاخص رشد اقتصاد شده و تمام کشورها این مهم را برای توسعه اقتصادی مبنا قرار داده اند این در حالی است که کارشناسان معتقدند باوجود ارتقای سرعت اینترنت از کیلوبیت به مگا، گیگا، پتا و یوتا، توقف در سرعت انتقال بر اساس کیلوبیت در ثانیه در کشور ما قابل قبول نیست.
به گزارش سه نسل به نقل از مهر، با وجود اینکه هم اکنون در اکثر کشورها میان میزان رشد اقتصادی و الکترونیکی شدن اقتصاد رابطه تنگاتنگی وجود دارد و حتی بیشترین رشد اقتصادی را کشورهایی دارند که در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات سرمایه گذاری بیشتری داشته اند اما در کشور ما کماکان موضوع عدم دسترسی مناسب به سایتهای اینترنتی، ابتدایی ترین موضوعی است که با گذشت چند دهه از ورود این پروتکل ارتباطی به کشور همچنان پابرجا است.
شکی نیست که کشور ما در سالهای اخیر در زمینه توسعه فناوری اطلاعات قدم های بزرگی برداشته است اما کارشناسان معتقدند که برغم اقداماتی که در این راستا برای توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایران صورت گرفته برای افزایش پهنای باند و سرعت اینترنت در ایران برخلاف دیگر کشورها تلاش واقعی صورت نمی گیرد؛ این درحالی است که مسئولان معتقدند تمامی ظرفیت بالاتر از 291 لینک STM1 اینترنت در کشور در حال کار و حتی توسعه است اما شواهد نشان می دهد که این میزان پهنای باند کارایی لازم را برای کاربران نهایی ندارد.
باید توجه داشت که اقتصاد امروز جهان، اقتصاد نوآورانه و خلاقانه ای است که مهمترین بخش آن را توسعه اینترنت و گسترش پهنای باند به عنوان پرکاربردترین وسیله ارتباطی قرن حاضر تشکیل می دهد.

* اینترنت حلزونی برای کاربران

اصطلاح سرعت لاک پشتی و حلزونی برای اینترنت دیگر موضوع تازه و جذابی نیست و میلیون ها کاربر اینترنت در ایران روزانه با این کیفیت دسترسی وارد سایتهای اینترنتی می شوند و برایشان فرقی نمی کند که اینترنت پرسرعت 128 کیلوبیت برثانیه داشته باشند و هزینه کاربری بالای آن را پرداخت کنند یا اینکه از همان اینترنت منسوخ شده دایل آپ با سرعت کمتر از 56 کیلوبیت بر ثانیه استفاده کنند؛ به هر ترتیب این کاربران همچنان در گشایش سایتهای مختلف اینترنتی از سایتهای خبری و داخلی گرفته تا موتورهای جستجوی خارجی و پستهای الکترونیک خود با مشکلات متعددی چون کندی سرعت، قطعی و مسدودشدن روبرو هستند و در اغلب مواقع شاید ساعتها برای آنچه که می خواهند در اینترنت بیابند باید زمان بگذارند.
همه این مشکلات در حالی است که، راه اندازی پروژه "شبکه ملی اطلاعات" چند سالی است از سوی مسئولان مطرح شده و تمامی تلاش این است که با راه اندازی این پروژه مشکلات فعلی دسترسی به اینترنت با وجود شبکه ای داخلی و با محتوای مطابق با فرهنگ ایرانی اسلامی حل شود اما این پروژه چند سالی است که تنها در حد برنامه عنوان شده و کاربران نهایی همچنان در استفاده از محتوا و سایتهای داخلی و موتورهای جستجوی داخلی که بتواند حداقل نیازهای روزانه آنها را برآورده کند با مشکل مواجه اند و موتورهای جستجوی داخلی از نظر کاربردی و محتوایی به هیچ وجه نتوانسته اند جایگزین موتورهای جستجوی خارجی باشند.
در چنین شرایطی کارشناسان معتقدند که با وجود ارتقای سرعت اینترنت از کیلو بیت به مگا، گیگا، ترا، پتا، اگزا، زتا و یوتا که برای انتقال داده تا حجم ده به توان 24 پیش بینی شدهاند توقف در انتقال رنج کیلوبیت در ثانیه در کشور غیرقابل قبول است.

* اینترنت ایران در مقایسه با پرسرعت ترین اینترنتهای دنیا

برمبنای آخرین رده بندی های انجام شده از سوی موسسه آکامای، ایران در رتبه هشتم کندترین سرعت اینترنت دنیا در کنار کشورهایی چون لیبی و بولیوی، ازبکستان، نیجریه و نپال قرار دارد. براین اساس لیبی و بولیوی رتبه های اول و دوم کندترین سرعت اینترنت دنیا با سرعت کمتر از 256 کیلوبیت برثانیه را به خود اختصاص دادند و ازبکستان، نیجریه و نپال نیز در سکوهای سوم تا پنجم ایستاده اند؛ کشورمان هم در این طبقه بندی با متوسط سرعت پهنای باند 576 کیلوبیت برثانیه در رتبه هشتم قرار دارد.
از بررسی نمودارهایی که درباره وضعیت سرعت پهنای باند ایران بر روی سایت آکامای ارائه شده، می توان فهمید که اگرچه متوسط سرعت پهنای باند در ایران 576 کیلوبیت برثانیه است اما تنها 1.9 درصد از کاربران ایرانی از این سرعت پهنای باند استفاده می کنند و 0.1 درصد (نزدیک به صفر) از کاربران به سرعت پهنای باند زیر 5 مگابیت برثانیه دسترسی دارند. همچنین نزدیک به 30 درصد (29.5 درصد) از کاربران ایرانی از پهنای باند باریک (زیر 256 کیلوبیت برثانیه) برخوردارند و در حدود 70 درصد از کاربران به سرعت اینترنت کمتر از 128 کیلوبیت برثانیه رضایت می دهند.
در حالی که بیش از 70 درصد کاربران اینترنت در ایران با سرعت کمتر از 128 کیلوبیت بر ثانیه که آن هم با اختلالات متعددی روبرو است به اینترنت دسترسی دارند، مردم کشور کره جنوبی با سرعت متوسط 13 مگابیت بر ثانیه به اینترنت وصل می شوند.

برمبنای طبقه بندی آکامای کره جنوبی در راس فهرست 10 کشور برتر دارای پرسرعت ترین پهنای باند اینترنت قرار دارد و هنگ کنگ با سرعت 10.3 مگابیت برثانیه در رتبه دوم و ژاپن با سرعت 8.9 مگابیت برثانیه در رتبه سوم قرار دارد.
همچنین از این 10 کشور 3 کشور از اروپا هستند که هلند با سرعت متوسط پهنای باند 8.5 مگابیت برثانیه در راس اروپا و سکوی چهارم دنیا قرار دارد و پس از آن جمهوری چک با 7.4 مگابیت برثانیه و سوئیس با سرعت 7.3 مگابیت برثانیه در رتبه سوم اروپا ایستاده است. آمریکا با سرعت متوسط پهنای باند 5.8 مگابیت برثانیه رتبه 12 و انگلیس با سرعت متوسط 5 مگابیت برثانیه رتبه 25 دنیا و 11 اروپا را به دست آورده است.
در همین حال در تقسیم بندی سرعت پهنای باند در شهرهای دنیا، آسیا بیشترین آمار را در طبقه بندی 100 شهر پرسرعت دنیا به خود اختصاص داده به طوریکه در این طبقه بندی، 59 شهر در ژاپن و 10 شهر در کره جنوبی قرار دارند. در اروپا، شهر "برنو" در جمهوری چک، در راس سریعترین شهرهای این قاره ایستاده اما در سطح جهانی در رتبه 55 قرار دارد.
در آمریکا 18 شهر، وارد رده بندی 100 شهر پرسرعت دنیا شده اند که شهر سن خوزه با سرعت 38.7 مگابیت برثانیه در رتبه 9 این رده بندی و در رتبه نخست آمریکا ایستاده است. با این وجود سریعترین اینترنت دنیا در شهر "تائگو" کره جنوبی است که پیک سرعت آن 55.3 مگابیت برثانیه برآورد می شود.

* اینترنت ملی و تلاش وزیر ارتباطات برای حل سرعت اینترنت

فراز و نشیبهای سرعت دسترسی کاربران ایرانی به اینترنت در حالی است که وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با اذعان به آن، راه اندازی شبکه ملی اطلاعات و نیز نظارت بر عملکرد شرکتهای اینترنتی برای جلوگیری از کم فروشی پهنای باند اینترنت را راهکار مناسبی برای رفع این مشکل می داند که حداکثر تا پایان برنامه پنجم توسعه عملیاتی می شود.
رضا تقی پور یکی از اهداف اصلی راه اندازی شبکه ملی اطلاعات را رفع اتکا به پهنای باند اینترنت بین الملل عنوان می کند و به مهر می گوید: با اتکا به شبکه ملی چنانچه پهنای باند بین الملل به هردلیلی چون اختلالات بین المللی و وجود اشکالات در درگاههای ورودی کشور محدود شد، این محدودیت به کاربران داخلی اعمال نخواهد شد.
وی می افزاید: در اینکه امروز سرعت دسترسی کاربران به اینترنت با فراز و نشیبهایی روبرو است شکی نیست و یکی از بحث های اصلی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات نیز همین موضوع است که در این رابطه باید نظارتهایی بر فعالیت ارائه کنندگان خدمات اینترنت صورت گیرد.
با این حال تقی پور پیش بینی کرد که در شبکه ملی اطلاعات و با هماهنگی های اولیه ای که انجام شده است، مشکلات امنیتی کاهش پیدا می کند و از آنجایی که در این شبکه مشکل امنیتی نخواهیم داشت و در بحث هزینه ها نیز با کاهش روبرو خواهیم شد، افزایش پهنای باند دسترسی اینترنت با سرعت حداقل 2 مگابیت در ثانیه برای کاربران فراهم می شود.

* 60 درصد افراد دنیا اینترنت پرسرعت دارند

درحالی که 60 درصد افراد دنیا از اینترنت پرسرعت استفاده می کنند، این نرخ در ایران برای کاربران اینترنت کمتر از سه درصد و آمادگی الکترونیکی ایران نیز در رتبه 70 دنیا عنوان شده است؛ با این حال به نظر می رسد مسئولان باید راهکاری برای حل سریعتر معضل اینترنت بیاندیشند تا بتوان حداقل همگام با کشورهای در حال توسعه در جهت توسعه اقتصاد همراه با فناوری اطلاعات گام برداشت.

دو پزشک آمریکایی قلبی مصنوعی را به یک مرد 55 ساله پیوند زدند که به وی اجازه می دهد بدون اینکه ضربان قلب داشته باشد زندگی کند.

به گزارش سه نسل به نقل از مهر، ضربان قلب در تصور عام نشانه ای از حیات است. این درحالی است که به نظر می رسد تپش قلب یک نشانه لازم و حتمی برای حیات به شمار نمی رود. به طوریکه دو پزشک موسسه قلب تکزاس نشان دادند "قلبی که نمی تپد" و "بیمار بدون نبض"، حقیقت و آینده جراحی قلب هستند.

این پزشکان که "بیلی کوهن" و "باد فرازیر" نام دارند در مارس سال گذشته، پس از اینکه قلب "کرگ لویس"، 55 ساله را خارج کردند این فرصت را به وی دادند که به مدت یکماه با دستگاهی زندگی کند که به طور مداوم کار می کرد و در واقع یک قلب مصنوعی بدون ضربان بود.

"کرگ لویس" از شکل وخیم آمیلوئیدوز قلبی رنج می برد و پزشکان از این واهمه داشتند که بدون تلاشهای لازم، زندگی این مرد 55 ساله ظرف مدت 12 ساعت به پایان برسد.

براساس گزارش دیلی میل، این قلب که نمونه آزمایشی 8 سال تحقیقات بود و پیش از این روی حدود 50 گوساله آزمایش شده بود، از دو پمپ سانتریفوژ تشکیل شده است که حرکت خون را بدون توقف تضمین می کنند. اما اگر دستگاه استسکوپ (گوشی پزشکی) روی سینه فرد گذاشته شود هیچ تپشی احساس نمی شود. باوجود این به دلیل اینکه از مکانیزم بسیار ساده ای برخوردار است می تواند در مدت زمان طولانی و با کمترین مشکلات کار کند.

آنها در مرحله آزمایش، قلب حیوانات را خارج کردند و این دستگاه را به جای آن قرار دادند. از فردای آن روز، گوساله ها فعالیتهای عادی خود از قبیل راه رفتن، غذاخوردن و راه رفتن را از سر گرفتند. اولین عمل پیوند قلب مصنوعی را دکتر "دنتون کولی" در سال 1962 با موفقیت پیوند زد.

چند ماه قبل نیز پزشکان موسسه کلینیکی "هیومنیتاس" در میلان نسل جدیدی از قلب مصنوعی را به یک بیمار 65 ساله مرد پیوند زدند. این قلب مصنوعی قادر است اطلاعات را مستقیماً و از راه اینترنت به پزشکان انتقال دهد.

این قلب مصنوعی در واقع یک دستگاه کوچک 5 سانتیمتری با وزن حدود 100 گرم است که "دستگاه همراه بطنی" نام دارد و از یک پمپ برخوردار است که در ابتدای بطن چپ قرار می گیرد و به قلب بیمار کمک می کند که خون را به روشی طبیعی پمپاژ کند.